Ewolucja stanowiska organów podatkowych

Początkowo organy podatkowe prezentowały liberalne podejście. W interpretacji indywidualnej z 23 sierpnia 2022 r. nr sygn. 0111-KDlB3-3.4013.116.2022.2.MK Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał, że wystarczające dla preferencji jest samo współistnienie silnika spalinowego i elektrycznego, nawet jeśli ten drugi jedynie wspomaga jednostkę spalinową.

Sytuacja zmieniła się radykalnie po 20 października 2022 r., kiedy to na skutek opinii klasyfikacyjnej Komitetu Systemu Zharmonizowanego (CN), organ podatkowy zaczął uznawać pojazdy MHEV za auta wyłącznie spalinowe. W interpretacji z 21 marca 2024 r. o nr 0111-KDIB3-3.4013.361.2023.3.PJ organ stwierdził, że obniżona stawka należy się tylko wtedy, gdy silnik elektryczny umożliwia w pełni autonomiczną jazdę.

Ofensywa orzecznicza sądów administracyjnych

Restrykcyjna linia fiskusa została niemal jednomyślnie odrzucona przez sądy, co stało się bezpośrednim powodem wydania interpretacji ogólnej. Sądy sformułowały szereg kluczowych argumentów:

1. Prymat ustawy nad kodami CN: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 14 sierpnia 2024 r.  o sygn. akt III SA/Wa 1147/24 podkreślił, że ustawa o akcyzie odwołuje się jedynie do szerokiej pozycji CN 8703, a nie do szczegółowych podpozycji czy not wyjaśniających, które nie mają charakteru normatywnego.

Podobne stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie (wyrok z 9 października 2024 r., sygn. akt I SA/Ol 328/24).

2. Definicja napędu hybrydowego: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu (wyrok z 20 marca 2025 r., sygn. akt I SA/Po 675/24) wskazał, że zgodnie z wykładnią językową, napęd hybrydowy to taki, w którym ruch pojazdu jest bezpośrednią konsekwencją pracy co najmniej dwóch różnych silników.
3. Brak wymogu mocy silnika elektrycznego: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (wyrok z 7 października 2025 r., sygn. akt I SA/Gd 574/25) oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim (wyrok z 10 września 2025 r., sygn. akt I SA/Go 163/25) zauważyły, że ustawa nie określa minimalnej mocy silnika elektrycznego ani zakresu, w jakim musi on uczestniczyć w jeździe.

Stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego

Ostateczne potwierdzenie słuszności racji podatników przyniosły wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego. W wyroku z 23 października 2025 r. (sygn. akt I FSK 2037/24) sąd uznał, że odwoływanie się do klasyfikacji CN przy ustalaniu stawki podatku – wobec braku wyraźnego odesłania w ustawie – jest działaniem bez podstawy prawnej i na niekorzyść podatnika.

Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił również, że celem nowelizacji wprowadzającej ulgi była szeroko rozumiana ochrona środowiska, w co wpisuje się promowanie aut typu MHEV (wyroki o sygn. I FSK 903/25 oraz I FSK 904/25).

Podsumowanie: Co to oznacza dzisiaj?

W nowej interpretacji Minister Finansów przychylił się do linii orzeczniczej sądów, wskazując, że:

• dla celów akcyzowych kluczowe jest brzmienie ustawy krajowej, a nie szczegółowe kody CN.
• za napęd hybrydowy uznaje się każdy system, w którym współpracują ze sobą co najmniej dwa silniki (spalinowy i elektryczny), bez względu na ich moc.
• wspomaganie silnika spalinowego przez elektryczny jest wystarczające, aby uznać pojazd za hybrydowy.

Jakie stawki obowiązują obecnie?

Dzięki ujednoliceniu przepisów, podatnicy sprowadzający „miękkie hybrydy” mogą stosować obniżone stawki akcyzy:

• 1,55% podstawy opodatkowania – dla pojazdów o pojemności silnika spalinowego do 2000 cm³.
• 9,3% podstawy opodatkowania – dla pojazdów o pojemności powyżej 2000 cm³, ale nie wyższej niż 3500 cm³.

Decyzja ta kończy okres niepewności prawnej i pozwala na realne oszczędności przy nabywaniu nowoczesnych pojazdów. Zastosowanie się do tej interpretacji zapewnia podatnikom pełną ochronę prawną.

Jeśli mają Państwo pytania dotyczące rozliczenia akcyzy za zakupione pojazdy MHEV, zapraszamy do kontaktu z naszym biurem rachunkowym.

Geneza problemu: gdzie leżało źródło niejasności?

Zgodnie z harmonogramem określonym w przepisach wprowadzających, obowiązek raportowania JPK_PD jest uzależniony od wielkości przychodów oraz sposobu rozliczania podatku VAT. Ustawa przewiduje trzy główne terminy:

• 1 stycznia 2025 r. – dla największych podatników CIT (przychód powyżej 50 mln euro) oraz podatkowych grup kapitałowych.
• 1 stycznia 2026 r. – dla podatników CIT i PIT obowiązanych do przesyłania ewidencji VAT (JPK_V7M) zgodnie z art. 109 ust. 3b ustawy o VAT.
• 1 stycznia 2027 r. – dla pozostałych podatników.

Wątpliwość zrodziła się wokół grupy wyznaczonej na rok 2026

Przepis odwołujący się do art. 109 ust. 3b ustawy o VAT dotyczy podmiotów przesyłających ewidencję VAT co miesiąc. Tymczasem podatnicy rozliczający się kwartalnie (składający JPK_V7K) również mają obowiązek przesyłania części ewidencyjnej co miesiąc, mimo że samą deklarację składają co kwartał.

Powstało zatem kluczowe pytanie: czy podmioty rozliczające się kwartalnie powinny być traktowane jako podmioty wysyłające ewidencję miesięcznie i tym samym objęci obowiązkiem JPK_PD już od 2026 roku?

Odpowiedź Ministerstwa Finansów: podmioty rozliczające się VAT kwartalnie zyskują czas

W związku z powyższymi wątpliwościami, wydawnictwo GOFIN zwróciło się do Ministerstwa Finansów z prośbą o jednoznaczne wyjaśnienie terminów dla tej grupy podatników.

W odpowiedzi z dnia 17 października 2025 r. Ministerstwo Finansów rozwiało wszelkie wątpliwości na korzyść przedsiębiorców – potwierdziło, że podatnicy rozliczający VAT kwartalnie (składający JPK_V7K) będą zobowiązani do przesyłania plików JPK_PD dopiero za 2027 rok.

Kluczowa argumentacja Ministerstw Finansów opiera się na precyzyjnym rozróżnieniu przepisów ustawy o VAT:

• art. 109 ust. 3b ustawy o VAT odnosi się wyłącznie do podatników rozliczających się miesięcznie (składających JPK_V7M).
• zasady dotyczące podatników rozliczających się kwartalnie są zawarte w art. 109 ust. 3c ustawy o VAT, a ten przepis nie został wymieniony w harmonogramie wdrażania JPK_PD na rok 2026.

Oznacza to, że odesłanie ustawowe dotyczące terminu „2026” nie obejmuje podmiotów rozliczających VAT kwartalnie. Dla tej grupy (o ile nie przekroczyli limitu 50 mln euro przychodu) elektroniczne prowadzenie ksiąg rachunkowych, PKPiR czy ewidencji przychodów w formacie JPK stanie się obowiązkowe rok później, czyli od 1 stycznia 2027 r.

Dla wielu firm informacja ta oznacza dodatkowy czas na dostosowanie systemów księgowych. Warto zauważyć, że podatnicy, którzy mają taką możliwość, mogą rozważyć przejście na kwartalne rozliczanie VAT w 2026 roku, co pozwoli im legalnie odroczyć nowe obowiązki sprawozdawcze o 12 miesięcy.

Brak kar w 2026 roku – oficjalna abolicja

Wiceminister finansów i Szef KAS, Marcin Łoboda, jednoznacznie potwierdził, że rok 2026 będzie okresem ochronnym dla przedsiębiorców. Oznacza to, że:

• nie będą nakładane sankcje za niewystawianie faktur w KSeF,
• nie będą karane błędy techniczne i organizacyjne związane z obsługą systemu,
• administracja skarbowa stawia na wsparcie i wspólne przejście przez proces wdrożenia, a nie na represje.

To rozwiązanie należy traktować jako abolicję podatkową w zakresie KSeF, której celem jest umożliwienie firmom bezpiecznego dostosowania się do nowych obowiązków.

Harmonogram wdrażania KSeF

Obowiązek korzystania z KSeF został rozłożony etapami, w zależności od wielkości przedsiębiorstwa:

• od 1 lutego 2026 r. – firmy, których obrót w 2024 r. przekroczył 200 mln zł,
• od 1 kwietnia 2026 r. – pozostałe firmy,
• mikroprzedsiębiorcy – okres przejściowy od kwietnia do grudnia 2026 r.; brak obowiązku e-fakturowania, jeśli miesięczna sprzedaż nie przekracza 10 tys. zł brutto.

Jednocześnie należy pamiętać, że odbieranie faktur w KSeF będzie obowiązkowe dla wszystkich przedsiębiorców już od 1 lutego 2026 r.

Bezpieczeństwo i rozwiązania awaryjne

Ministerstwo Finansów podkreśla, że system KSeF jest bezpieczny, a każdy dostęp urzędnika do faktur jest rejestrowany i audytowalny. Dodatkowo przewidziano rozwiązania na wypadek problemów technicznych, m.in.:

• tryb offline z późniejszym dosłaniem faktury do systemu,
• możliwość wystawienia faktury z kodem QR, potwierdzającym jej wygenerowanie,
• stałe wprowadzenie trybu offline24.

Korzyści dla przedsiębiorców

Wdrożenie KSeF to nie tylko obowiązki, ale również konkretne korzyści, w tym:

• ograniczenie błędów w fakturach,
• łatwy dostęp do informacji o wystawionych dokumentach i terminach płatności,
• skrócenie podstawowego terminu zwrotu VAT z 60 do 40 dni,
• brak konieczności drukowania i archiwizowania faktur (przechowywanie w KSeF przez 10 lat).

Rekomendacja biura rachunkowego

Choć rok 2026 objęty jest abolicją i brakiem kar, nie warto odkładać przygotowań na ostatnią chwilę. Wczesna rejestracja w systemie, testy oraz dostosowanie procedur księgowych pozwolą uniknąć problemów w kolejnych latach, gdy KSeF stanie się w pełni sankcjonowanym obowiązkiem.

Jako biuro rachunkowe rekomendujemy stopniowe wdrażanie KSeF już teraz oraz korzystanie z okresu ochronnego na spokojne i bezpieczne dostosowanie się do nowych przepisów. W razie pytań lub potrzeby wsparcia – pozostajemy do dyspozycji i zapraszamy do kontaktu!

Kto i kiedy jest zwolniony z obowiązku KSeF?

Zgodnie z nowymi przepisami, obowiązek wystawiania faktur ustrukturyzowanych (w formacie XML przez system KSeF) nie dotyczy następujących przypadków:

• Przejazdy autostradami: Usługi dokumentowane fakturami o węższym zakresie danych, wystawianymi przez uprawnionych podatników lub podmioty działające w ich imieniu.
• Transport osób: Bilety jednorazowe pełniące funkcję faktury za przewóz kolejami, taborem samochodowym, statkami, promami czy samolotami (pod warunkiem, że zawierają określony zestaw danych).
• Usługi kontroli ruchu lotniczego: Faktury wystawiane miesięcznie przez Centralne Biuro Opłat Trasowych (CRCO) EUROCONTROL w imieniu Polskiej Agencji Żeglugi Powietrznej.
• Wybrane usługi zwolnione z VAT: Dotyczy to m.in. usług finansowych i ubezpieczeniowych wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7 oraz 37–41 ustawy o VAT.
• Samofakturowanie bez NIP: Sytuacje, w których nabywca wystawia fakturę w imieniu sprzedawcy, ale jedna ze stron nie jest zidentyfikowana na potrzeby danej czynności numerem NIP.

Kiedy można, ale nie trzeba?

Warto wiedzieć, że w niektórych sytuacjach, mimo braku odgórnego nakazu, przepisy dopuszczają dobrowolne wystawienie faktury ustrukturyzowanej. Dotyczy to np. wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT), gdy nabywca stosujący samofakturowanie posługuje się numerem identyfikacyjnym z innego kraju UE niż Polska.

Aspekty techniczne: Nowy wzór FA(3)

Od 1 lutego 2026 r. standardem stanie się struktura logiczna FA(3). Zastąpi ona obecnie stosowaną wersję FA(2). Co istotne, nowa struktura będzie musiała być stosowana również do:

• faktur korygujących (nawet jeśli faktura pierwotna była wystawiona w starym formacie),
• faktur rozliczających do zaliczek wpłaconych przed lutym 2026 roku.

Faktura ustrukturyzowana to nie po prostu PDF wysłany mailem – to dokument w formacie XML, któremu system KSeF nadał unikalny numer identyfikacyjny.

Podstawa prawna

Wszystkie powyższe zmiany opierają się na konkretnych aktach prawnych:

1. Art. 106s ustawy o podatku od towarów i usług VAT(w brzmieniu obowiązującym od             1 lutego 2026 r.).
2. Rozporządzenie Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 7 grudnia 2025 r. w sprawie przypadków, w których nie ma obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych (Dz. U. z 9 grudnia 2025 r. Poz. 1740).
3. Art. 2 pkt 32a ustawy o podatku od towarów i usług VAT – definiujący pojęcie faktury ustrukturyzowanej.

• Fundacja rodzinna to nowa forma prawnego zabezpieczenia interesów majątkowych firm rodzinnych.
• Fundacja rodzinna jest to podmiot prawny, który ma za zadanie zgromadzenie majątku, zarządzanie nim w interesie beneficjentów oraz przekazywanie im korzyści od momentu powstania.
• Fundacja rodzinna może być założona przez osobę fizyczną, posiadającą pełną zdolność do czynności prawnych.

Biorąc powyższe pod uwagę, można w prosty sposób odpowiedzieć, czym jest fundacja – to osoba prawna utworzona przez fundatora w celu gromadzenia i zarządzania majątkiem rodzinnym oraz wypłacania świadczeń beneficjentom, zgodnie z wolą fundatora (zawartą w akcie założycielskim) i zasadami określonymi w ustawie.

Szczegółowy cel fundacji rodzinnej

Cel określa art. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2023 r. o fundacji rodzinnej (Dz.U. 2023 poz. 326) – w przypadku ustanowienia: „Fundacja rodzinna jest osobą prawną ustanowioną w celu gromadzenia mienia, zarządzania nim w interesie beneficjentów oraz spełniania świadczeń na ich rzecz, zgodnie z wolą fundatora”, co świadczy o atrakcyjności fundacji rodzinnej.

Założenie fundacji rodzinnej

Krok 1: Opracowanie statutu fundacji rodzinnej

Statut to kluczowy dokument określający fundację rodzinną (zawarty w akcie założycielskim):

• nazwę i siedzibę fundacji rodzinnej wskazujemy przy ustanowieniu fundacji rodzinnej
• cele fundacji rodzinnej,
• zasady zarządzania majątkiem fundacji rodzinnej,
• krąg beneficjentów fundacji rodzinnej i sposób wypłaty świadczeń,
• strukturę organów fundacji rodzinnej (zarząd fundacji rodzinnej, rada protektorów fundacji rodzinnej, zgromadzenie beneficjentów fundacji rodzinnej).

Statut Fundacji rodzinnej musi mieć formę aktu notarialnego (Art. 23 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2023 r. o fundacji rodzinnej (Dz.U. 2023 poz. 326): „Statut fundacji rodzinnej sporządza się w formie aktu notarialnego.”).

Krok 2: Wniesienie funduszu założycielskiego określamy przy ustanowieniu fundacji rodzinnej

• Minimalny majątek fundacji rodzinnej to 100 000 zł,
• Może mieć formę pieniężną lub niepieniężną (np. udziały, nieruchomości, papiery wartościowe).

Krok 3: Ustanowienie organów fundacji

Ustanowienie organów następuje:

• przez fundatora przy tworzeniu fundacji,
• w statucie określa się ich skład, kadencję, kompetencje i zasady działania.

Kto może być fundatorem fundacji rodzinnej?

Fundatorem może być wyłącznie osoba fizyczna, która:

• posiada pełną zdolność do czynności prawnych (czyli jest pełnoletnia i nieubezwłasnowolniona),
• działa za życia (poprzez akt założycielski w formie aktu notarialnego) lub po śmierci (poprzez testament sporządzony w formie aktu notarialnego).

Ilu może być fundatorów fundacji rodzinnej?

1. Jeden fundator – najczęstszy przypadek (np. właściciel firmy rodzinnej).
2. Wielu fundatorów – np. małżonkowie lub rodzeństwo mogą wspólnie założyć fundację rodzinną, jeśli wszyscy złożą zgodne oświadczenie o jej ustanowieniu w tym samym akcie notarialnym przy ustanowieniu fundacji rodzinnej

Jeśli fundacja rodzinna jest ustanawiana w testamencie, może mieć tylko jednego fundatora, ponieważ testament jest czynnością osobistą i nie można go sporządzić wspólnie (zgodnie z art. 941 Kodeksu cywilnego).

Organy fundacji rodzinnej

Organy fundacji rodzinnej to:

• zarząd – prowadzi sprawy fundacji,
• radę protektorów – organ nadzoru należący do organów fundacji (obowiązkowa, jeśli liczba beneficjentów > 25),
• zgromadzenie beneficjentów – reprezentacja beneficjentów.

Rejestr fundacji rodzinnej

Rejestr fundacji rodzinnej zawiera miedzy innymi:

1. Numer fundacji rodzinnej i data wpisu,
2. Nazwa fundacji rodzinnej,
3. Siedziba i adres,
4. Dane fundatora (lub fundatorów),
5. Informacje o organach fundacji:
   • skład zarządu,
   • rada protektorów (jeśli jest),
   • zgromadzenie beneficjentów (jeśli jest),
6. Wysokość wniesienia funduszu założycielskiego,
7. Zakres reprezentacji fundacji (kto może podpisywać umowy itp.),
8. Informacje o zmianach w statucie, organach lub siedzibie,

Cel rejestru fundacji rodzinnej

Rejestr fundacji rodzinnej ma potwierdzać, że fundacja:

• posiada osobowość prawną,
• działa zgodnie z ustawą,
• ma ujawnione organy i dane kontaktowe.

Beneficjenci fundacji rodzinnej

Beneficjenci fundacji rodzinnej to kluczowy element jej funkcjonowania – to właśnie oni otrzymują świadczenia (np. pieniądze, udziały, wsparcie finansowe, nieruchomości) których fundacja rodzinna uposaża zgodnie z wolą fundatora.

Kto może być beneficjentem fundacji rodzinnej?

Beneficjentem fundacji rodzinnej może być:

• osoba fizyczna (np. członek rodziny fundatora, ale też osoba niespokrewniona),
• organizacja pożytku publicznego (np. fundacja charytatywna),
• w wyjątkowych sytuacjach — sam fundator, jeśli przewidziano to w statucie.

Nie ma wymogu pokrewieństwa — beneficjentem może być ktokolwiek, kogo fundator wskaże w statucie lub w tzw. liście beneficjentów fundacji rodzinnej.

Opodatkowanie fundacji rodzinnej

• Fundacja rodzinna korzysta z podmiotowego zwolnienia z podatku dochodowego (CIT).
• Sama fundacja rodzinna zwolniona jest z podatku dochodowego tak długo jak prowadzi działalność w zakresie przewidzianym ustawą.
• Dochody fundatora oraz beneficjenta otrzymane z fundacji rodzinnej, jako podlegające przepisom o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

Prawo spadkowe – sukcesja w fundacji rodzinnej

• Ustawa o fundacji rodzinnej nowelizuje przepisy prawa spadkowego dotyczące zachowku.
• Fundusz założycielski fundacji rodzinnej jest uwzględniany przy obliczaniu zachowku, jeśli fundacja nie została ustanowiona w testamencie.
• Fundacja rodzinna umożliwia efektywne zarządzanie rodzinnym majątkiem, zapewniając długoterminową stabilność finansową oraz kontrolę nad dziedziczeniem i sukcesją.

Zarządzanie fundacją rodzinną

• Fundacja rodzinna funkcjonuje na podstawie sporządzonego statutu, który zawiera kluczowe informacje, takie jak: nazwa fundacji rodzinnej, siedziba fundacji rodzinnej, cel działania fundacji rodzinnej, beneficjenci fundacji rodzinnej, zasady listy beneficjentów, czas trwania, wartość funduszu założycielskiego fundacji rodzinnej , organy fundacji fundacji rodzinnej i ich kompetencje.
• Zarządzanie fundacją rodzinną może być powierzone profesjonalnemu zarządowi lub radzie nadzorczej.
• Fundacja rodzinna może być zarządzana przez rodzinę i służyć jako platforma do koordynowania działań biznesowych, inwestycji oraz działań filantropijnych.

Wyzwania i ograniczenia fundacji rodzinnej

• Konieczność zgromadzenia kwoty co najmniej 100 000 zł, która musi zasilić majątek fundacji rodzinnej.
• Zakaz wycofywania środków wprowadzonych na pokrycie majątku fundacji rodzinnej.
• Wypłaty świadczeń wypracowanych przez fundację rodzinną podlegają ograniczeniom.

Działalność fundacji rodzinnej

Fundacja rodzinna nie może prowadzić zwykłej działalności operacyjnej, ale może wykonywać tylko określone czynności, miedzy innymi:

1. Zbywanie mienia (np. sprzedaż nieruchomości, udziałów, akcji),
2. Najem, dzierżawa lub udostępnianie mienia,
3. Udzielanie pożyczek:
   • spółkom, w których posiada udziały lub akcje,
   • beneficjentom fundacji,
4. Przystępowanie do spółek, funduszy, trustów,
5. Obrót papierami wartościowymi, instrumentami finansowymi,
6. Inwestowanie w nieruchomości, udziały, akcje, obligacje itp.,

Zobowiązania fundacji rodzinnej

• Fundacja rodzinna odpowiada całym swoim majątkiem za swoje zobowiązania.
• Fundator i beneficjenci nie odpowiadają za zobowiązania fundacji – ich majątek jest odrębny.
• Wyjątek: fundacja może odpowiadać za długi fundatora powstałe przed jej utworzeniem, jeśli majątek fundatora został do niej wniesiony (na zasadach określonych w ustawie).

Wsparcie w zakresie fundacji rodzinnej

• Nasz doświadczony zespół prawników zapewni nie tylko profesjonalną pomoc, ale także skuteczną realizację Państwa celów związanych z utworzeniem fundacji.
• Kroki do założenia fundacji rodzinnej: Pierwsza konsultacja, gdzie omawiamy Państwa potrzeby i cele związane z utworzeniem fundacji, Opracowanie planu zarządzania majątkiem, Składanie wniosku o rejestrację w sądzie rejestrowym.
• Zapraszamy do skorzystania z naszej kompleksowej oferty dotyczącej założenia fundacji rodzinnej.

FAQ – Fundacja Rodzinna

Do 2023 roku wydatki na użytkowanie samochodów osobowych w sposób mieszany przez pracowników spółek stosujących estoński CIT, którzy nie są wspólnikami, udziałowcami, akcjonariuszami itd., nie stanowiły ani ukrytych zysków, ani też wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą spółki.

Jednak w 2023 r. ustawodawca rozszerzył katalog wydatków, które w trakcie roku będą podlegać opodatkowaniu estońskim CIT. Nie uznano za ukrytą dywidendę użytkowanie firmowych samochodów na cele mieszane przez pracowników. Koszt ten został jednak sklasyfikowany w wydatkach niezwiązanych z działalnością gospodarczą.

W nowym art. 28m ust. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych do wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą ustawodawca nie zaliczył wydatków i odpisów amortyzacyjnych oraz odpisów z tytułu trwałej utraty wartości dotyczących używanych samochodów osobowych przez spółki, które wybrały estoński CIT (także środków transportu lotniczego, taboru pływającego) oraz innych składników majątku:

• w pełnej wysokości – w przypadku składników majątku wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności gospodarczej;
• w wysokości 50% – w przypadku składników majątku, które nie są wykorzystywane wyłącznie na cele działalności gospodarczej.

Jakie koszty samochodu można ująć w estońskim CIT?

Gdy samochody osobowe spółki opodatkowanej estońskim CIT użytkowane są do celów mieszanych, tj. do celów służbowych i prywatnych (np. przez wspólników lub pracowników), wystąpi konieczność ustalenia estońskiego CIT od wydatków z nimi związanych. W celu wyodrębnienia tych wydatków w ewidencji księgowej można wydzielić dodatkową analitykę do kont kosztów.

W aktualnym stanie prawnym, jeżeli pracownik używa firmowego samochodu osobowego do celów mieszanych, a wybraną formą opodatkowania spółki jest estoński CIT, 50% z poniższych kosztów będą stanowiły wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą. Ustawodawca rozszerzył tym samym katalog osób, które użytkując firmowe auta w sposób mieszany, będą przyczyniać się do powstawania dochodu z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą.

Samochód prywatny vs. firmowy w CIT estońskim

W przypadku gdy Spółka rozliczająca się z zastosowaniem estońskiego CIT jest właścicielem samochodu osobowego, który jest także prywatnie użytkowany przez jej udziałowca, uznaje się za ukryte zyski. Natomiast gdy Spółka jest właścicielem samochodu osobowego, który jest także prywatnie użytkowany przez jej pracownika niebędącego udziałowcem, wydatki takie uznaje się za niezwiązane z działalnością gospodarczą.

To, czy składnik majątku jest wykorzystywany wyłącznie na cele działalności gospodarczej, spoczywa na spółce objętej estońskim CIT. Zwrócić należy uwagę, że zgodnie z powyższym w praktyce „rozpoznania” opodatkowania spółki objęte estońskim CIT koncentrują swoją uwagę w szczególności na samochodach osobowych. 

Wskazany przepis konstruuje katalog otwarty poprzez wskazanie: „wydatków” „związanych z używaniem” „innych składników majątku” spółki opodatkowanej ryczałtem.

Inne składniki majątku spółki 

Zatem co stanowią te inne składniki majątku spółki? Wskazać można, że są to tak środki trwałe, jak i elementy wyposażenia takie jak (pomijając wyraźnie określone w przepisie samochody osobowe, środki transportu lotniczego i taboru pływającego): 

• samochody inne niż osobowe (samochody ciężarowe, samochody specjalnego przeznaczenia),
• inne pojazdy (motocykle, rowery, hulajnogi),
• maszyny budowlane (koparki, walce),
• maszyny służące produkcji (roboty przemysłowe),
• sprzęty wszelkiego rodzaju, w tym sprzęt komputerowy (komputery stacjonarne, laptopy, tablety, kamery, mikrofony, głośniki),
• sprzęt biurowy (urządzenia wielofunkcyjne, kserokopiarki, drukarki, skanery, laminatory),
• telefony stacjonarne oraz komórkowe.

Wydatki dotyczące pojazdów samochodowych, które w 100% są użytkowane na cele prowadzonej działalności gospodarczej, mogą być w całości rozliczone w kosztach bilansowych bez kwalifikacji ich w części do ukrytych zysków czy wydatków niezwiązanych z działalnością.

W tym wypadku podatnik musi odnieść się do ustawy o VAT, a więc pojazdy są w 100% wykorzystywane na cele działalności, jeżeli:

• spełniają wymogi konstrukcyjne,
• nie spełniają wymogów konstrukcyjnych, ale podatnik zgłosi dany pojazd,
• prowadzi dla niego ewidencję kilometrów
• oraz określi regulamin warunków uniemożliwiający użytek prywatny.

Użytkowanie samochodu przez wspólnika a estoński CIT

Podstawą opodatkowania z tytułu ukrytych zysków związanych z używaniem samochodów osobowych do celów mieszanych przez członka zarządu w sytuacji, gdy jest udziałowcem, akcjonariuszem albo wspólnikiem lub podmiotem powiązanym bezpośrednio, lub pośrednio z podatnikiem, lub z tym udziałowcem, akcjonariuszem albo wspólnikiem, będzie 50% tych wydatków w wartości brutto (tj. wraz z naliczonym podatkiem VAT), natomiast podstawą opodatkowania z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą w związku z używaniem samochodów osobowych przez pracowników do celów mieszanych będzie 50% tych wydatków w wartości brutto (tj. wraz z naliczonym podatkiem VAT).

Potwierdzają to stanowiska fiskusa, m.in. interpretacja indywidualne wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej nr 0114-KDIP2-1.4010.183.2022.1.PP, 0114-KDIP2-1.4010.79.2022.1.MW oraz 0111-KDIB2-1.4010.687.2024.1.ED.

Podsumowanie

Zgodnie z art. 28m ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 278) opodatkowaniu estońskim CIT podlegają m.in. dochód z tytułu ukrytych zysków oraz dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą.

Do ukrytych zysków i wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą trzeba zaliczyć wydatki i odpisy amortyzacyjne oraz odpisy z tytułu trwałej utraty wartości, związane z używaniem samochodów osobowych w wysokości 50% – w przypadku składników majątku, które nie są wykorzystywane wyłącznie na cele działalności gospodarczej, a także na potrzeby prywatne wspólników (ukryte zyski) lub pracowników (wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą).

W przypadku gdy dany wydatek lub koszt spełnia zarówno definicję ukrytych zysków, jak i wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą, podlega on opodatkowaniu estońskim CIT tylko raz – jako dochód z tytułu ukrytych zysków albo dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą. O kwalifikacji wydatku lub kosztu odpowiednio do dochodu z tytułu ukrytych zysków albo dochodu z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą decyduje stan faktyczny.

Jeśli samochód osobowy spółki będzie użytkowany dla celów firmowych oraz dla celów prywatnych wspólników spółki lub jej pracowników, trzeba będzie ustalać i księgować estoński CIT m.in. od 50% wartości odpisów amortyzacyjnych, od 50% odpisów z tytułu trwałej utarty wartości oraz od 50% wydatków związanych z użytkowaniem tego samochodu.

Estoński CIT a samochody osobowe – FAQ

Jednak mimo przygotowań, nowy system budzi liczne kontrowersje, zwłaszcza wśród mikroprzedsiębiorców. Poniżej przyjrzymy się wprowadzeniu obowiązkowego e-fakturowania, szczególnie w kontekście limitu 10 tys. zł, który wyklucza najmniejsze firmy z obowiązku korzystania z KSeF. Czy ten próg jest odpowiedni? Jakie zmiany mogą czekać mikroprzedsiębiorców, którzy muszą dostosować się do nowego systemu?

Kiedy KSeF stanie się obowiązkowy?

1 kwietnia 2026 roku to data, która zmieni sposób, w jaki wszyscy przedsiębiorcy wystawiają faktury. Zgodnie z nowymi regulacjami, praktycznie każdy przedsiębiorca, niezależnie od wielkości firmy, będzie musiał korzystać z Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF). Nowe przepisy mają na celu uproszczenie obiegu dokumentów, eliminację błędów w deklaracjach VAT oraz lepszą kontrolę nad procesem fakturowania w Polsce.

Obowiązek e-fakturowania obejmie wszystkie firmy, w tym małe działalności gospodarcze i jednoosobowe przedsiębiorstwa, które wcześniej mogły korzystać z innych, mniej skomplikowanych form fakturowania. Zwolnienie z tego obowiązku będzie dotyczyć jedynie mikrofirm, które w danym miesiącu nie przekroczą limitu 10 tys. zł brutto wartości wystawionych faktur. Co więcej, te przedsiębiorstwa będą zwolnione do końca 2026 roku, a po tej dacie obowiązek wystawiania e-faktur wejdzie w życie także dla nich.

Dlaczego limit 10 tys. zł budzi kontrowersje?

Limit 10 tys. zł – to kwota, która ma decydować o tym, czy firma zostanie objęta obowiązkiem wystawiania e-faktur, czy nie. Choć dla wielu mikroprzedsiębiorców, np. jednoosobowe działalności gospodarcze, 10 tys. zł może być rzeczywiście odpowiednim progiem, to dla wielu innych firm jest to kwota zbyt niska.

Poseł Artur Łącki z Koalicji Obywatelskiej zwrócił uwagę, że obecny próg nie odpowiada realiom prowadzenia nawet najmniejszych działalności gospodarczych. W interpelacji wskazał, że koszty związane z prowadzeniem działalności (np. wynajem lokalu, media, zakup towaru) mogą szybko przekroczyć limit 10 tys. zł, zmuszając firmy do szybszego przejścia na system e-fakturowania, mimo że ich działalność wciąż można uznać za mikroprzedsiębiorstwo.

Czy warto podnieść próg do 20 tys. zł?

W odpowiedzi na te obawy, poseł zaproponował podniesienie limitu do 20 tys. zł miesięcznie, co – jego zdaniem – byłoby rozwiązaniem bardziej adekwatnym do realiów mikrofirm, które generują niższe obroty, ale ponoszą koszty stałe. Przekroczenie limitu 10 tys. zł, w wielu przypadkach, może zdarzyć się bardzo szybko, np. przy zakupie większej ilości towaru lub konieczności opłacenia kosztów eksploatacyjnych.

Choć ta propozycja znalazła uznanie wśród części przedsiębiorców, Ministerstwo Finansów w odpowiedzi jasno stwierdziło, że limit pozostanie na poziomie 10 tys. zł.

Co więcej, wskazano, że zmiana progu nie jest rozważana, a wprowadzenie tego kryterium ma na celu ochronę najmniejszych firm, które wciąż powinny być traktowane jako szczególnie wrażliwa grupa przedsiębiorców w systemie podatkowym.

Co w zamian za podniesienie progu?

Ministerstwo Finansów nie planuje zmiany wysokości progu, ale zapewnia, że dla mikroprzedsiębiorców, którzy znajdą się w systemie KSeF, dostępne będą narzędzia wspierające ich adaptację do nowych wymagań.

Ministerstwo zapowiedziało:

• podręcznik KSeF 2.0, który wyjaśni przedsiębiorcom krok po kroku, jak prawidłowo korzystać z systemu e-fakturowania,
• materiały edukacyjne (broszury, grafiki, FAQ), które pomogą w zrozumieniu zasad wystawiania e-faktur,
• infolinię KAS, która działa od początku 2025 roku i oferuje wsparcie merytoryczne oraz techniczne,
• możliwość umawiania wizyt w urzędach skarbowych, co ma umożliwić bezpośrednie wsparcie w zakresie obsługi KSeF.

Wszystkie te działania mają na celu ułatwienie przedsiębiorcom płynnego przejścia do nowego systemu i minimalizowanie problemów technicznych oraz proceduralnych związanych z jego wdrożeniem.

Przygotowanie na zmiany – jakie kroki warto podjąć?

• Sprawdź, czy Twoja firma przekroczy próg 10 tys. zł. Jeśli obroty Twojej firmy regularnie przekraczają ten limit, przygotuj się na wprowadzenie KSeF. Rozpocznij przegląd obecnego systemu fakturowania i zwróć uwagę na potrzeby dostosowania go do wymagań KSeF,
• Zainwestuj w odpowiednie oprogramowanie do wystawiania e-faktur. Aby wystawiać faktury przez KSeF, konieczne będzie korzystanie z odpowiedniego oprogramowania, które będzie kompatybilne z systemem. Warto zacząć poszukiwania odpowiedniego rozwiązania już teraz,
• Skorzystaj z dostępnych materiałów edukacyjnych. Ministerstwo Finansów zapowiada szeroką dostępność materiałów informacyjnych. Korzystaj z nich, by jak najlepiej przygotować się na nadchodzące zmiany.
• Rozważ konsultację z biurem księgowym. Choć zmiany mogą wydawać się skomplikowane, wsparcie eksperta pomoże uniknąć błędów w procesie adaptacji do systemu KSeF.

Podsumowanie

Obowiązkowe wprowadzenie Krajowego Systemu e-Faktur to duża zmiana, która wpłynie na sposób prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce. Choć dla wielu mikroprzedsiębiorców próg 10 tys. zł wydaje się zbyt niski, Ministerstwo Finansów zdecydowało się na pozostawienie tego limitu, koncentrując się na edukacji i wsparciu dla przedsiębiorców.

Jednak dzięki wczesnym przygotowaniom, inwestycji w odpowiednie oprogramowanie oraz skorzystaniu z materiałów edukacyjnych, przedsiębiorcy mogą płynnie przejść do nowego systemu, minimalizując ryzyko błędów i opóźnień w obiegu faktur.

Jeśli masz pytania dotyczące nowego systemu e-fakturowania lub potrzebujesz wsparcia przy adaptacji do KSeF, nie wahaj się skontaktować z nami. Z przyjemnością pomożemy Ci przejść przez te zmiany!

Od kiedy KSeF będzie obowiązkowy?

Ministerstwo Finansów zaplanowało etapowe wdrożenie obowiązkowego KSeF:

• Od 1 lutego 2026 r. – dla firm z rocznym obrotem przekraczającym 200 mln zł,
• Od 1 kwietnia 2026 r. – dla wszystkich pozostałych przedsiębiorców,
• Od 2027 r. – dla mikroprzedsiębiorców ze sprzedażą do 10 000 zł miesięcznie.

Czym jest faktura ustrukturyzowana?

Faktura ustrukturyzowana to dokument wystawiany w formacie XML, zgodny z jednolitą strukturą logiczną FA, określoną przez Ministerstwo Finansów. Co ważne, nie wystawimy jej ani w PDF, ani na papierze – jedyną formą przesyłania i odbierania faktur stanie się platforma KSeF.

Każda faktura po przyjęciu przez system otrzymuje:

• unikalny numer identyfikacyjny KSeF,
• Urzędowe Poświadczenie Odbioru (UPO) – dokument potwierdzający formalne wystawienie faktury.

Jak wygląda proces wystawiania faktury w KSeF?

Ministerstwo Finansów opublikowało szczegółowy poradnik, w którym krok po kroku opisano, jak prawidłowo wystawić fakturę ustrukturyzowaną. Proces wygląda następująco:

1. Uzyskanie dostępu i uprawnień do KSeF

• osoby fizyczne prowadzące JDG mają automatyczny dostęp,
• w przypadku spółek – konieczne jest uwierzytelnienie za pomocą pieczęci kwalifikowanej lub złożenie formularza ZAW-FA, wyznaczającego osobę uprawnioną.

2. Logowanie do systemu i uwierzytelnienie – możliwe przez:

• podpis zaufany,
• podpis kwalifikowany,
• token autoryzacyjny.

3. Wystawienie faktury w systemie księgowym zintegrowanym z KSeF – użytkownik przygotowuje fakturę w swoim programie księgowym, który łączy się z KSeF i przesyła plik XML do systemu.
4. Automatyczna weryfikacja i nadanie numeru KSeF – po pozytywnej weryfikacji system:

• nadaje numer faktury,
• generuje UPO – to właśnie ten moment oznacza formalne wystawienie dokumentu.

Data wystawienia faktury – co się zmienia?

To jedna z kluczowych zmian, na którą wielu przedsiębiorców musi zwrócić szczególną uwagę.

• Standardowo: datą wystawienia faktury jest dzień jej przesłania do KSeF.
• Wyjątek – tryb offline: jeśli w pliku XML (pole P_1) zostanie podana wcześniejsza data, system uzna ją za datę wystawienia – ale tylko pod warunkiem, że jest wcześniejsza niż moment faktycznego przesłania.
• Antydatowanie do przodu (przyszła data) nie będzie możliwe – taka faktura zostanie odrzucona przez system.

Przedsiębiorcy muszą zatem ściśle kontrolować daty – to ważne nie tylko ze względów podatkowych, ale także dla prawidłowego obiegu dokumentów w firmie.

Czego KSeF nie obsługuje?

W systemie nie wystawimy:

• faktur pro forma,
• not obciążeniowych/uznaniowych,
• innych dokumentów niewchodzących w zakres faktur ustrukturyzowanych.

Co muszą zrobić firmy?

Jeśli prowadzisz działalność gospodarczą lub odpowiadasz za księgowość w firmie, przygotuj się na obowiązkowy KSeF, wykonując kilka kroków:

1. Zweryfikuj uprawnienia dostępu do systemu.
2. Zintegruj swoje oprogramowanie księgowe z KSeF.
3. Przeszkol pracowników odpowiedzialnych za fakturowanie.
4. Zadbaj o właściwe procesy weryfikacji i archiwizacji dokumentów.
5. Śledź komunikaty Ministerstwa Finansów oraz aktualizacje dokumentacji technicznej.

KSeF to nie tylko obowiązek – to też szansa

Choć dla wielu przedsiębiorców nowy system może oznaczać początkowe trudności, to warto zauważyć, że KSeF niesie również korzyści:

• automatyzacja procesów,
• szybszy obieg dokumentów,
• mniejsze ryzyko błędów,
• lepsza kontrola nad płatnościami i rozliczeniami.

Podsumowanie

Wdrożenie KSeF to największa zmiana dla przedsiębiorców w fakturowaniu od lat. Wymaga przygotowania, ale daje też możliwość usprawnienia wielu procesów w firmie. Jeśli jeszcze nie rozpocząłeś przygotowań – to najwyższy czas, by je zacząć!

Masz pytania dotyczące wdrożenia KSeF w Twojej firmie? Skontaktuj się z naszym zespołem – pomożemy Ci bezpiecznie i skutecznie przejść przez ten proces!

Jak przebiega amortyzacja środków trwałych w systemie estońskiego CIT?

Przepis art. 28h ust. 1 ustawy o CIT stanowi, że przy ustalaniu podstawy opodatkowania w ramach ryczałtu nie mają zastosowania inne przepisy tej ustawy dotyczące analogicznych zagadnień, takich jak ustalanie dochodu, podstawy opodatkowania, stawki podatku, a także przepisy dotyczące podatku od przychodów z budynków oraz podatku minimalnego, które są bezpośrednio powiązane z klasycznym modelem rozliczania podatku CIT.

Ten model opodatkowania uzależnia podstawę opodatkowania od kategorii wynikających z prawa bilansowego. Ryczałt od dochodów spółek tzw. Estoński CIT jako alternatywna forma opodatkowania przeznaczona dla podatników CIT, nie operuje pojęciami takimi jak koszty uzyskania przychodów ani koszty nieuznawane za koszty uzyskania przychodów.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych dotyczące amortyzacji podatkowej nie mają zastosowania do podatników opodatkowanych ryczałtem od dochodów spółek. W okresie opodatkowania Estońskim CIT, spółka powinna ustalać zasady amortyzacji środków trwałych na podstawie przepisów ustawy o rachunkowości.

Przy ocenie poprawności klasyfikacji przychodów, kosztów, zysków, strat oraz innych elementów rachunkowych uwzględnianych w wyniku finansowym netto, istotne są zasady, tzw. polityka rachunkowości obowiązujące w spółce, ekonomiczna treść zdarzeń oraz nadrzędne zasady rachunkowości, takie jak m.in. wiarygodność, przewaga treści nad formą, memoriał, współmierność przychodów i kosztów, ostrożność, istotność, ciągłość, kontynuacja działalności oraz indywidualna wycena.

Stanowisko Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej odniósł się bezpośrednio do przedstawionego zagadnienia w interpretacji z 19 stycznia 2024 roku o nr 0111-KDIB1-2.4010.646.2023.3.MC. Organ podatkowy wskazał, że wybór opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek (tzw. estoński CIT) oznacza, iż spółka nie będzie podlegała opodatkowaniu na zasadach ogólnych, a w konsekwencji nie będzie zobowiązana do stosowania przepisów dotyczących amortyzacji podatkowej.

Wskazówka/uwagi

Dla podatników, którzy zdecydowali się na opodatkowanie w formie Estońskiego CIT, przepisy dotyczące podatkowej amortyzacji środków trwałych nie mają zastosowania. Takie spółki amortyzują środki trwałe jedynie zgodnie z przepisami prawa bilansowego.

Bilansowa amortyzacja środków trwałych a dochód z tytułu nieujawnionych operacji gospodarczych

Warto zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, opodatkowaniu ryczałtem tzw. Estońskim CIT, podlega dochód odpowiadający wartości przychodów i kosztów, które zostały uwzględnione w zysku (stracie) netto na podstawie przepisów o rachunkowości, ale które nie zostały uwzględnione w tym zysku (stracie) netto (dochód z tytułu nieujawnionych operacji gospodarczych).

Dochód z tytułu nieujawnionych operacji gospodarczych powstaje, gdy w prowadzonych księgach nie uwzględniono zdarzeń gospodarczych (przychodów, kosztów, strat, zysków), mimo że istniał obowiązek ich zapisania. Zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości, każde zdarzenie, które miało miejsce w danym okresie sprawozdawczym, należy wprowadzić do ksiąg rachunkowych tego okresu w formie odpowiednich zapisów.

Jeżeli jednostka gospodarcza nie uwzględniła danego zdarzenia gospodarczego w księgach rachunkowych z powodu błędu, w zależności od tego, czy błąd został wykryty przed, czy po zatwierdzeniu sprawozdania finansowego za dany rok obrotowy, oraz czy ma on istotny wpływ na to sprawozdanie, operacja związana z tym błędem powinna zostać ujęta w następujący sposób:

• albo w księgach dot. bieżącego roku obrotowego,
• albo w księgach rachunkowych roku, którego dotyczy,
• zgodnie z zasadami określonymi w art. 54 ustawy o rachunkowości.

Rozpatrzenie przypadku podatnika opodatkowanego estońskim CIT-em

Na podstawie wskazanego przepisu Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z 17 lipca 2024 roku, nr 0111-KDIB1-3.4010.360.2024.1.PC rozpatrzył przypadek podatnika opodatkowanego estońskim CIT-em, który z powodu pomyłki w 2022 roku nie uwzględnił w kosztach spółki bilansowych odpisów amortyzacyjnych.

Błąd ten został wykryty po sporządzeniu i zatwierdzeniu sprawozdania finansowego za 2022 rok. Zgodnie z ustawą o rachunkowości, odpisy amortyzacyjne za 2022 rok zostały uwzględnione w sprawozdaniu finansowym za 2023 rok jako część bieżących kosztów operacyjnych.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że art. 28m ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych odnosi się do pominiętych operacji gospodarczych, które miały miejsce w okresie, gdy podatnik stosował opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek.

Przepisy ustawy o rachunkowości

Ustawa o rachunkowości określa zasady ujmowania zdarzeń gospodarczych w zależności od momentu, w którym jednostka uzyskała informację o danym zdarzeniu, tj. przed sporządzeniem sprawozdania finansowego, po jego sporządzeniu, ale przed zatwierdzeniem, oraz po jego zatwierdzeniu.

Podatnicy opodatkowani ryczałtem od dochodów spółek, tzw. Estońskim CIT-em ustalają przychody i koszty podatkowe zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o rachunkowości. Zgodnie z tą ustawą, ewidencja korekty przychodów lub kosztów w księgach rachunkowych polega zasadniczo na odpowiednim zwiększeniu, lub zmniejszeniu przychodów bądź kosztów. Przepisy dotyczące ryczałtu od dochodów spółek nie zawierają żadnych regulacji zmieniających tę zasadę w kwestii sposobu ujmowania korekty amortyzacji.

Finalna decyzja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej

Ostatecznie Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał, że w opisanej sytuacji powstanie dochód, o którym mowa wcześniej, ponieważ doszło do pominięcia zdarzenia, mimo obowiązku jego uwzględnienia w księgach rachunkowych. Spółka nie ujęła wszystkich zdarzeń gospodarczych na bieżąco.

Błąd został wykryty po sporządzeniu i zatwierdzeniu sprawozdania finansowego za 2022 rok. Zgodnie z ustawą o rachunkowości, wartość odpisów amortyzacyjnych za 2022 rok została uwzględniona w sprawozdaniu finansowym za 2023 rok jako część bieżących kosztów operacyjnych. W efekcie powstanie dochód z tytułu nieujawnionych operacji gospodarczych.

Zgodnie z art. 28t ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ryczałt od dochodu z tytułu nieujawnionych operacji gospodarczych należy uiścić do końca trzeciego miesiąca roku podatkowego, który następuje po roku, w którym przychody lub koszty powinny zostać uwzględnione.

Wskazówka/uwagi

W wyniku nieuwzględnienia w kosztach odpisów amortyzacyjnych – na skutek błędów w operacjach gospodarczych – po stronie spółki opodatkowanej estońskim CIT powstanie dochód z tytułu nieujawnionych operacji gospodarczych. Dochód ten wynika z pominięcia w księgach rachunkowych zdarzeń gospodarczych (przychodów lub kosztów, strat, zysków), mimo istnienia obowiązku ich ujęcia.

FAQ – amortyzacja środków trwałych a estoński CIT w pytaniach:

Podsumowanie

Wybór opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek – Estoński CIT oznacza rezygnację z klasycznych zasad amortyzacji podatkowej, zastępując je regulacjami wynikającymi z ustawy o rachunkowości. W przypadku pominięcia w księgach rachunkowych niektórych zdarzeń gospodarczych, takich jak odpisy amortyzacyjne, powstaje dochód z tytułu nieujawnionych operacji gospodarczych, który podlega opodatkowaniu.

Zgodnie z przyjętym 17 czerwca 2025 r. projektem zmian w VAT (nr UD158), tzw. KSeF 2.0, przedsiębiorcy będą zobowiązani do przejścia z tradycyjnych faktur na obowiązkowe e-fakturowanie za pośrednictwem systemu Krajowego Systemu e-Fakturowania (KSeF). Oznacza to, że faktury będą musiały być wystawiane i odbierane przez ten system. Projekt przewiduje jednak również możliwość wystawienia faktury offline i wprowadzenia jej do systemu w ciągu kolejnego dnia.

Zgodnie z wcześniejszymi zapowiedziami wdrożenie KSeF nastąpi w dwóch etapach:

1. od 1 lutego 2026 r. – dla dużych przedsiębiorców (którzy w 2024 r. mieli sprzedaż powyżej 200 mln zł, jak wynika z szacunków dotyczy ok. 5 tys. podmiotów),
2. od 1 kwietnia 2026 r. dla pozostałych przedsiębiorców (z wyjątkami).

Dla małych firm wprowadzono okres przejściowy, który potrwa do końca 2026 roku. Podatnicy, których miesięczna sprzedaż fakturowa nie przekroczy 10 tys. zł, nie będą zobowiązani do wystawiania e-faktur. To rozwiązanie ma na celu ułatwienie dokumentowania transakcji najmniejszym przedsiębiorcom oraz tym, którzy mają ograniczony dostęp do cyfrowych narzędzi.

Krajowy System e-Faktur (KSeF) wprowadzi nowe zasady nie tylko dotyczące wystawiania i odbierania faktur, ale także pozwoli fiskusowi na dokładniejszy wgląd w transakcje między podatnikami.
Od przyszłego roku urząd skarbowy będzie miał dostęp do szczegółowych danych z faktur oraz zapisów w ewidencjach podatkowych.

Jakie zmiany wprowadzi nowelizacja VAT dotycząca KSeF 2.0?

Projekt zakłada m.in. że:

• firmy będą mogły zdecydować, czy chcą wystawiać faktury w KSeF dla konsumentów,
• do faktur ustrukturyzowanych będzie też można dodawać załączniki (o ograniczonym rozmiarze),
• zmieni się moment rozpoznania korekt VAT,
• wprowadzony zostanie nowy tryb „offline24”.

Nowy tryb offline24 pozwala przedsiębiorcom na wystawianie faktur ustrukturyzowanych poza KSeF i w trybie offline, z kodem QR. W ciągu 24 godzin od ich wystawienia, faktury te muszą jednak zostać przesłane do Krajowego Systemu e-Faktur.

Kary za błędy w KSeF – odroczenie

Planowane daty wdrożenia KSeF się nie zmieniły – wynikają z nowelizacji VAT z 9 maja 2024 r. (Dz.U. poz. 852). Wprowadzono jednak odroczenie do końca 2026 r. dot. tzw. okresów przejściowych. Projekt zakłada, że do 31 grudnia 2026 r.:

• podatnicy będą mogli wystawiać faktury z kas fiskalnych (jeśli podatnik poda NIP),
• podatnicy nie będą musieli podawać numeru KSeF w płatnościach za e-faktury (w tym również tych wykonanych w mechanizmie podzielonej płatności – MPP), obowiązek wprowadzono od 1 stycznia 2027 r.,
• nie będzie kar za błędy związane z fakturowaniem za pośrednictwem KSeF (ponieważ założono, że w 2026 r. firmy będą uczyły się e-fakturowania i systemu KSeF).

Jakie zmiany dla nabywców towarów i usług?

Projekt przewiduje „samoidentyfikację” nabywców. Nabywca faktury ustrukturyzowanej będzie musiał podawać:

• numer VAT – gdy będzie zarejestrowany na potrzeby VAT,
• NIP – w przypadku, gdy nie będzie zarejestrowany na potrzeby VAT (w tym będzie zwolniony) i jeżeli dokona zakupów na potrzeby działalności gospodarczej i numer ten nabywca będzie posiadał.